Hijama & Cupping
Hijama en cupping hebben in de basis dezelfde euwenoude techniek waarbij cups op de huid worden geplaatst om een vacuüm te creëren. Het belangrijkste verschil is dat cupping een verzamelnaam is voor verschillende behandelingen (zoals massages) waarbij de cups op de huid blijven zitten, terwijl hijama een specifieke, traditionele vorm is van wet cupping (natte cupping).
Droge Cupping
De cups worden op de huid geplaatst en blijven daar enkele minuten staan of worden gebruikt om over de huid te bewegen (cupping-massage).
Doel: Het stimuleren van de bloedsomloop, losmaken van verklevingen, en het afvoeren van afvalstoffen en vocht in de spieren.
Effect: De huid wordt niet doorboord. Het laat wel vaak ronde rode of paarse plekken achter die na enkele dagen vanzelf verdwijnen.
Natte Cupping (Hijama)
De cups worden eerst kort op de huid geplaatst om vacuüm te zuigen. Daarna worden ze kort weggehaald om minuscule, oppervlakkige krasjesof prikjes in de huid te maken. Vervolgens wordt de cup teruggeplaatst en vacuüm getrokken om beschadigde bloedcellen en onzuiverheden op te vangen.
Doel: Het op traditionele wijze ‘reinigen’ van het lichaam (een detox).
Het wordt vaak ingezet bij pijnklachten, sportblessures, vermoeidheid en als preventieve geneeswijze.
De term ‘hijama’ is Arabisch voor ‘zuigen’. De methode kent een rijke geschiedenis in de traditionele (Chinese, Arabische, Griekse en oud Egyptische) geneeskunde, en wordt sterk aanbevolen binnen de islamitische traditie om het minimaal een keer per jaar uit te voeren, meestal in de lente bij een zachte weer.
Alle vormen van hijama zijn cupping, maar cupping is niet altijd hijama.
Cupping richt zich voornamelijk op massage en spierontspanning, terwijl hijama specifiek gericht is op het afvoeren van bloed via oppervlakkige krasjes in de huid.
